خبرآنلاینبه گزارش خبرآنلاین زینعلی با اشاره به ضرورت بازنگری در سیاستهای توسعهای، اظهار داشت: عدالت فضایی به معنای آن است که کیفیت زندگی شهروندان، نباید تابع مختصات جغرافیایی محل سکونت آنان باشد. مدیریت شهری زمانی از اهداف پایداری فاصله میگیرد که توسعه را تنها در نقاط مرکزی یا مناطق خاص متمرکز نموده و به طور ناخواسته، شکاف میان «کانونهای رفاه» و «مناطق کمبرخوردار» را عمیقتر سازد.
وی تصریح کرد که برای دستیابی به شهری عادلانه، باید رویکرد مدیریت شهری از «توسعه تمرکزگرا» به «توزیع هوشمند خدمات» تغییر یابد تا دسترسی به زیرساختهای مدرن، حق تمامی ساکنان شهر تلقی شود.
او در تبیین نقش راهبردی بخش خصوصی، تأکید کرد که سرمایهگذاری در حوزه مسکن و انبوهسازی نباید صرفاً بر منطق بازار و سودآوریهای کوتاهمدت استوار باشد، بلکه این فرآیند باید با «اسناد بالادستی و برنامهریزیهای کلان شهری» همراستا گردد. زینعلی بر این باور است که پیوند میان سرمایهگذاری هوشمند و آمایش سرزمین، تنها راهکار عملیاتی برای کاهش فشار بر هسته مرکزی شهر و بازآفرینی محلات حاشیهای به عنوان محیطهایی پویا و خودکفا است.
در نهایت، امین زینعلی چشمانداز توسعه مدرن را در تحقق «شهر انسانمحور» تبیین نمود؛ شهری که در آن کالبد و سازه، نه ابزاری برای تشدید تمایزات اجتماعی، بلکه بستری برای تحقق عینیِ «حق بر شهر» باشد؛ به گونهای که جغرافیا دیگر تعیینکننده سطح بهرهمندی شهروندان از امکانات زیستی و رفاهی نباشد.
امین زینعلی، عضو هیئتمدیره انجمن انبوهسازان استان گلستان، در تحلیل جامع خود پیرامون چالشهای بنیادین مدیریت شهری، بر ضرورت گذار از الگوهای سنتی توسعه به سوی پارادایم «عدالت فضایی» تأکید کرد. وی معتقد است که توسعه مدرن نباید صرفاً با معیارهای کمی و فیزیکی سنجیده شود، بلکه شاخص بنیادین موفقیت در حکمرانی شهری، میزان توزیع متوازن فرصتها و خدمات در تمامی بافتهای جغرافیایی شهر است.
اضافه کردن دیدگاه